Biraz daha buyuduk bu ay ozellikle son hafta. Uykularimiz daha duzenli gibi. İstahimiz da yerinde. Mama sandalyesini sevmiyoruz masadaki normal sandalyelere oturmak istiyoruz. Oturuyoruz da:)
Papagan misali her kelimeyi taklit ediyoruz. Hareket kabiliyetimiz artti. Daha seri yaramazlik yapabiliyoruz. 16. Ayimiz kutlu olsun.
21 Şubat 2011 Pazartesi
18 Şubat 2011 Cuma
"İyiyiiiii"
Bu gunlerde en buyuk zevkimiz Yaman'in kelimeleri. Yaklasik 2 aydir bazi kelimelerin ilk iki harfini soyluyordu. Bugunlerde ise o kelimelerin tamami hic umulmadik anlarda agzindan dokuluveriyor. Bazilari tam bazilari cok benzer. Coyap dedi dun... canta, catay, top, tiyki...
Tabii ki anne,baba:) dede,tiktak, abba, bebe aklima gelenler. Bi de sorulara yanit veriyor. En sevdigimiz de "yaman nasilsin oglum, iyi misin" diye sordugumuzda "iyiyiiii" diye gulumseyerek yanit vermesi. Oluyoruz, bitiyoruz onun "iyiyiiiim" demesine.
Hep iyi ol oglum sen hep " iyiiiiiiim " de bize:)
Tabii ki anne,baba:) dede,tiktak, abba, bebe aklima gelenler. Bi de sorulara yanit veriyor. En sevdigimiz de "yaman nasilsin oglum, iyi misin" diye sordugumuzda "iyiyiiii" diye gulumseyerek yanit vermesi. Oluyoruz, bitiyoruz onun "iyiyiiiim" demesine.
Hep iyi ol oglum sen hep " iyiiiiiiim " de bize:)
11 Şubat 2011 Cuma
adından belli...
bu bloğun adı boşuna hayatım yaman değil.
sabah uyanıyoruz ve başlıyoruz birlikte hayatımıza. kahvaltısı, oyunu, uyutması, üst değiştirmesi, parkı, alt değiştirmesi, banyosu , gece uykusu hep birlikteyiz.
zevkli mi, zevkli tabii ki. yorucu mu, hem de nasıl...
hem şartlar gerektirdiğinden hem de en çok ayrılmak istemediğimden bu düzeni ben seçtim. işi bıraktım ve oğluma ben baktım, bakıyorum. birlikte yaş alıyoruz 15 aydır.
duvarlar üstüme üstüme gelmiyor mu, geliyor bazen. benim gezenti ruhum daralmıyor mu, evet bazen.
ama öyle güzel bir hayat yakaladım ki onda tüm sıkıntılarımı unutturuyor. o kadar seviyorum ki onu bana güç veriyor.
"anne" demeye başladı bugünlerde duyunca coşuyorum. bana bakışı, gülümsemesi, sarılıp omzumu sıvazlaması ( benim onu sevme şeklimi taklit ediyor) beni dünyanın en mutlusu yapıyor. iyi ki diyorum iyi ki hayatım yaman oldu.
sabah uyanıyoruz ve başlıyoruz birlikte hayatımıza. kahvaltısı, oyunu, uyutması, üst değiştirmesi, parkı, alt değiştirmesi, banyosu , gece uykusu hep birlikteyiz.
zevkli mi, zevkli tabii ki. yorucu mu, hem de nasıl...
hem şartlar gerektirdiğinden hem de en çok ayrılmak istemediğimden bu düzeni ben seçtim. işi bıraktım ve oğluma ben baktım, bakıyorum. birlikte yaş alıyoruz 15 aydır.
duvarlar üstüme üstüme gelmiyor mu, geliyor bazen. benim gezenti ruhum daralmıyor mu, evet bazen.
ama öyle güzel bir hayat yakaladım ki onda tüm sıkıntılarımı unutturuyor. o kadar seviyorum ki onu bana güç veriyor.
"anne" demeye başladı bugünlerde duyunca coşuyorum. bana bakışı, gülümsemesi, sarılıp omzumu sıvazlaması ( benim onu sevme şeklimi taklit ediyor) beni dünyanın en mutlusu yapıyor. iyi ki diyorum iyi ki hayatım yaman oldu.
8 Şubat 2011 Salı
Hadi başlayalım artık...
Söylecek sözümüz var...
Nice zamandır hatta Yaman doğmadan önce niyetliydim birşeyler yazmaya. Hatta şimdi ismini unuttuğum bir bloğum bile vardı. En sonunda bu bloğu oluşturdum.
Anneler bilirler anne olduktan sonra hayat değişir. Burada değişen ben ama elbette en çok Yaman olacak. Geçip giden zamanlarımızı biryerlerde bulmak için...
Nice zamandır hatta Yaman doğmadan önce niyetliydim birşeyler yazmaya. Hatta şimdi ismini unuttuğum bir bloğum bile vardı. En sonunda bu bloğu oluşturdum.
Anneler bilirler anne olduktan sonra hayat değişir. Burada değişen ben ama elbette en çok Yaman olacak. Geçip giden zamanlarımızı biryerlerde bulmak için...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)