sabah uyanıyoruz ve başlıyoruz birlikte hayatımıza. kahvaltısı, oyunu, uyutması, üst değiştirmesi, parkı, alt değiştirmesi, banyosu , gece uykusu hep birlikteyiz.
zevkli mi, zevkli tabii ki. yorucu mu, hem de nasıl...
hem şartlar gerektirdiğinden hem de en çok ayrılmak istemediğimden bu düzeni ben seçtim. işi bıraktım ve oğluma ben baktım, bakıyorum. birlikte yaş alıyoruz 15 aydır.
duvarlar üstüme üstüme gelmiyor mu, geliyor bazen. benim gezenti ruhum daralmıyor mu, evet bazen.
ama öyle güzel bir hayat yakaladım ki onda tüm sıkıntılarımı unutturuyor. o kadar seviyorum ki onu bana güç veriyor.
"anne" demeye başladı bugünlerde duyunca coşuyorum. bana bakışı, gülümsemesi, sarılıp omzumu sıvazlaması ( benim onu sevme şeklimi taklit ediyor) beni dünyanın en mutlusu yapıyor. iyi ki diyorum iyi ki hayatım yaman oldu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder